คำศัพท์เกี่ยวกับ Network Administration and Management
1. HUB : ฮับ
หรือเรียก รีพีตเตอร์ (Repeater) คืออุปกรณ์ที่ใช้เชื่อมต่อกลุ่มคอมพิวเตอร์ ฮับ มีหน้าที่รับส่งเฟรมข้อมูลทุกเฟรมที่ได้รับจากพอร์ตใดพอร์ตหนึ่ง ไปยังพอร์ตที่เหลือ คอมพิวเตอร์ที่เชื่อมต่อเข้ากับฮับจะแชร์แบนด์วิธหรืออัตราข้อมูลของเครือข่าย เพราะฉะนั้นถ้ามีคอมพิวเตอร์เชื่อมต่อมากจะทำให้อัตราการส่งข้อมูลลดลง
2. Switch : สวิตช์
อุปกรณ์เครือข่ายที่ทำหน้าที่ในเลเยอร์ที่ 2 และทำหน้าที่ส่งข้อมูลที่ได้รับมาจากพอร์ตหนึ่งไปยังพอร์ตเฉพาะที่เป็นปลายทางเท่านั้น และทำให้คอมพิวเตอร์ที่เชื่อมต่อกับพอร์ตที่เหลือส่งข้อมูลถึงกันในเวลาเดียวกัน ดังนั้น อัตราการรับส่งข้อมูลหรือแบนด์วิธจึงไม่ขึ้นอยู่กับคอมพิวเตอร์ ปัจจุบันนิยมเชื่อมต่อแบบนี้มากกว่าฮับเพราะลดปัญหาการชนกันของข้อมูล
3. Router : เราต์เตอร์
เป็นอุปรณ์ที่ทำหน้าที่ในเลเยอร์ที่ 3 เราท์เตอร์จะอ่านที่อยู่ (Address) ของสถานีปลายทางที่ส่วนหัว (Header) ข้อแพ็กเก็ตข้อมูล เพื่อที่จะกำหนดและส่งแพ็กเก็ตต่อไป เราท์เตอร์จะมีตัวจัดเส้นทางในแพ็กเก็ต เรียกว่า เราติ้งเทเบิ้ล (Routing Table) หรือตารางจัดเส้นทางนอกจากนี้ยังส่งข้อมูลไปยังเครือข่ายที่ให้โพรโทคอลต่างกันได้ เช่น IP (Internet Protocol) , IPX (Internet Package Exchange) และ AppleTalk นอกจากนี้ยังเชื่อมต่อกับเครือข่ายอื่นได้ เช่น เครือข่ายอินเทอร์เน็ต
4. Bridge : บริดจ์
เป็นอุปกรณ์ที่มักจะใช้ในการเชื่อมต่อวงแลน (LAN Segments) เข้าด้วยกัน ทำให้สามารถขยายขอบเขตของ LAN ออกไปได้เรื่อยๆ โดยที่ประสิทธิภาพรวมของระบบ ไม่ลดลงมากนัก เนื่องจากการติดต่อของเครื่องที่อยู่ในเซกเมนต์เดียวกันจะไม่ถูกส่งผ่าน ไปรบกวนการจราจรของเซกเมนต์อื่น และเนื่องจากบริดจ์เป็นอุปกรณ์ที่ทำงานอยู่ในระดับ Data Link Layer จึงทำให้สามารถใช้ในการเชื่อมต่อเครือข่ายที่แตกต่างกันในระดับ Physical และ Data Link ได้ เช่น ระหว่าง Eternet กับ Token Ring เป็นต้น บริดจ์ มักจะถูกใช้ในการเชื่อมเครือข่ายย่อย ๆ ในองค์กรเข้าด้วยกันเป็นเครือข่ายใหญ่ เพียงเครือข่ายเดียว เพื่อให้เครือข่ายย่อยๆ เหล่านั้นสามารถติดต่อกับเครือข่ายย่อยอื่นๆ ได้
5. Gateway : เกตเวย์
เป็นอุปกรณ์ฮาร์ดแวร์ที่เชื่อมต่อเครือข่ายต่างประเภทเข้าด้วยกัน เช่น การใช้เกตเวย์ในการเชื่อมต่อเครือข่าย ที่เป็นคอมพิวเตอร์ประเภทพีซี (PC) เข้ากับคอมพิวเตอร์ประเภทแมคอินทอช (MAC) เป็นต้น
6. Network Interface Card : การ์ดเชื่อมต่อเครือข่าย
แผงวงจรสำหรับใช้ในการเชื่อมต่อสัญญาณของเครือข่ายทั้งแบบใช้สายและแบบไร้สาย มีหน้าที่แปลงสัญญาณจากคอมพิวเตอร์ส่งผ่านไปตามสายนำสัญญาณ ทำให้เครื่องคอมพิวเตอร์ในเครือข่ายแลกเปลี่ยนข้อมูลข่าวสารกันได้
7. Coaxial Cable : สายโคแอกเชียล
สายเดียวที่มีเปลือกเป็นสายโลหะถัก เพื่อป้องกันคลื่นรบกวน มีทั้งแบบเปลือกบางและเปลือกหนา ประกอบด้วย สายส่งข้อมูลที่เป็นทองแดงที่มีฉนวนหุ้มอยู่ตรงกลาง จากนั้นหุ้มด้วยสายนำที่เป็นสายกราวนด์ แล้วจึงหุ้มด้วยฉนวนอีชั้นหนึ่ง สามารถลดการรบกวนจากสนามแม่เหล็กไฟฟ้าได้ดี สามารถส่งข้อมูลและเสียงได้เร็ว สามารถส่งสัญญาณได้ไกลกว่า และเร็วกว่าสายคู่บิดเกลียว แต่ราคาจะแพงกว่า เช่น สายเคเบิล TV
8. Fiber-Optic Cable : สายแบบเส้นใยนำแสง
อาจเรียกอีกชื่อว่า สายไฟเบอร์ออปติก ประกอบด้วย ใยแก้วหรือพลาสติกอยู่ตรงกลาง จากนั้นก็หุ้มด้วยใยแก้ว อีกชั้นหนึ่ง ( cladding) และชั้นนอกสุกจะหุ้มด้วยฉนวน ใยแก้วจะทำหน้าที่เหมือนกระจกใช้สะท้อน สัญญาณแสงให้สะท้อนไปมาจากจุดต้นทางไปจุดปลายทาง สามารถส่งข้อมูลได้จำนวนมาก ๆ ได้ในเวลาอันรวดเร็ว และยังใช้ส่งข้อมูลระยะไกลได้ดี เนื่องจากใช้แสงเป็นตัวนำ จึงสามารถป้องกันสัญญาณรบกวนได้ดี แต่จะมีข้อเสียคือ ติดตั้งและการบำรุงรักษายาก นอกจากนี้ยังมีราคาแพงอีกด้วย
9. Unshielded Twisted Pair (UTP) : สายคู่บิดเกลียวแบบไม่มีฉนวนหุ้ม
เป็นสายที่พบเห็นกันมาก มักจะใช้เชื่อมโยงคอมพิวเตอร์ไปยังอุปกรณ์สื่อสารตามมาตรฐานที่กำหนด สำหรับสายประเภทนี้จะมีความยาวของสายในการเชื่อมต่อได้ไม่เกิน 100 เมตร และสาย UTP มีจำนวนสายบิดเกลียวภายใน 4 คู่ คู่สายในสายคู่ตีเกลียวไม่หุ้มฉนวนคล้ายสายโทรศัพท์ มีหลายเส้นซึ่งแต่ละเส้นก็จะมีสีแตกต่างกัน และตลอดทั้งสายนั้นจะถูกหุ้มด้วยพลาสติก (Plastic Cover) ปัจจุบันเป็นสายที่ได้รับความนิยมมากที่สุด เนื่องจากราคาถูกและติดตั้งได้ง่าย
10. Shielded Twisted Pair (STP) : สายคู่บิดเกลียวแบบมีฉนวนหุ้ม
6. Network Interface Card : การ์ดเชื่อมต่อเครือข่าย
แผงวงจรสำหรับใช้ในการเชื่อมต่อสัญญาณของเครือข่ายทั้งแบบใช้สายและแบบไร้สาย มีหน้าที่แปลงสัญญาณจากคอมพิวเตอร์ส่งผ่านไปตามสายนำสัญญาณ ทำให้เครื่องคอมพิวเตอร์ในเครือข่ายแลกเปลี่ยนข้อมูลข่าวสารกันได้
7. Coaxial Cable : สายโคแอกเชียล
สายเดียวที่มีเปลือกเป็นสายโลหะถัก เพื่อป้องกันคลื่นรบกวน มีทั้งแบบเปลือกบางและเปลือกหนา ประกอบด้วย สายส่งข้อมูลที่เป็นทองแดงที่มีฉนวนหุ้มอยู่ตรงกลาง จากนั้นหุ้มด้วยสายนำที่เป็นสายกราวนด์ แล้วจึงหุ้มด้วยฉนวนอีชั้นหนึ่ง สามารถลดการรบกวนจากสนามแม่เหล็กไฟฟ้าได้ดี สามารถส่งข้อมูลและเสียงได้เร็ว สามารถส่งสัญญาณได้ไกลกว่า และเร็วกว่าสายคู่บิดเกลียว แต่ราคาจะแพงกว่า เช่น สายเคเบิล TV
8. Fiber-Optic Cable : สายแบบเส้นใยนำแสง
อาจเรียกอีกชื่อว่า สายไฟเบอร์ออปติก ประกอบด้วย ใยแก้วหรือพลาสติกอยู่ตรงกลาง จากนั้นก็หุ้มด้วยใยแก้ว อีกชั้นหนึ่ง ( cladding) และชั้นนอกสุกจะหุ้มด้วยฉนวน ใยแก้วจะทำหน้าที่เหมือนกระจกใช้สะท้อน สัญญาณแสงให้สะท้อนไปมาจากจุดต้นทางไปจุดปลายทาง สามารถส่งข้อมูลได้จำนวนมาก ๆ ได้ในเวลาอันรวดเร็ว และยังใช้ส่งข้อมูลระยะไกลได้ดี เนื่องจากใช้แสงเป็นตัวนำ จึงสามารถป้องกันสัญญาณรบกวนได้ดี แต่จะมีข้อเสียคือ ติดตั้งและการบำรุงรักษายาก นอกจากนี้ยังมีราคาแพงอีกด้วย
9. Unshielded Twisted Pair (UTP) : สายคู่บิดเกลียวแบบไม่มีฉนวนหุ้ม
เป็นสายที่พบเห็นกันมาก มักจะใช้เชื่อมโยงคอมพิวเตอร์ไปยังอุปกรณ์สื่อสารตามมาตรฐานที่กำหนด สำหรับสายประเภทนี้จะมีความยาวของสายในการเชื่อมต่อได้ไม่เกิน 100 เมตร และสาย UTP มีจำนวนสายบิดเกลียวภายใน 4 คู่ คู่สายในสายคู่ตีเกลียวไม่หุ้มฉนวนคล้ายสายโทรศัพท์ มีหลายเส้นซึ่งแต่ละเส้นก็จะมีสีแตกต่างกัน และตลอดทั้งสายนั้นจะถูกหุ้มด้วยพลาสติก (Plastic Cover) ปัจจุบันเป็นสายที่ได้รับความนิยมมากที่สุด เนื่องจากราคาถูกและติดตั้งได้ง่าย
10. Shielded Twisted Pair (STP) : สายคู่บิดเกลียวแบบมีฉนวนหุ้ม
สายสัญญาณ STP มีการนำสายคู่พันเกลียวมารวมอยู่และมีการเพิ่มฉนวนป้องกันสัญญาณรบกวน ซึ่งจะมีคุณสมบัติเป็นเกราะในการป้องกันสัญญาณรบกวนจากคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าต่างๆ เรียกเกราะนี้ว่า ชิลด์ (Shield) และเป็นสายสัญญาณที่ได้รับการพัฒนาต่อจากสาย UTP โดยเพิ่มการชีลด์กันสัญญาณรบกวนเพื่อทำให้คุณสมบัติโดยรวมของสัญญาณดีมากขึ้น คุณลักษณะของสาย STP ก็เหมือนกับสาย UTP คือมีเรื่องเกี่ยวกับอัตราการบั่นทอนครอสทอร์ก
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น